prins Willem II  (1626-1650)

prins van Oranje (1647), graaf van Nassau

zoon van prins Frederik Hendrik en Amalia van Solms 

Stadhouder Willem II had geen goede naam in de geschiedschrijving. Zijn vroege dood maakt het erg lastig om dat goed te beoordelen. Willem werd immers niet ouder dan 24 jaar. Zijn geboorte werd met grote vreugde verwelkomt omdat hiermee de mannelijk lijn werd voortgezet. Zijn vader prins Frederik Hendrik bewerkte de Staten er toe hem als wettelijk troonopvolger te erkennen. Zelf Groningen Friesland erkenden hem als troonopvolger. zijn ouders wilden dat hij met een goede partij trouwt. Na langdurige onderhandelingen met de Engelse koning, Karel I, werd overeengekomen dat Willem trouwde met zijn oudste dochter Maria. Dit was natuurlijk ver beneden stand voor Maria en daarom kreeg Karel financiële steun van de Republiek. Willem was een temperamentvolle jongeman die het politiek niet eens was met zijn ouders, hij had altijd de intentie om Engeland te steunen (zijn schoonvader en zwager). Tijdens de slopende onderhandelingen voor de Vrede van Munster overleed zijn vader (1647), maar hij kon de Vrede niet meer tegenhouden. Als in 1650 de Hollandse Staten die 58% van de staatsinkomsten binnen brachten, het waagden om het leger af te schaffen besloot Willem in opstand te komen. Hij trok met een leger op naar Amsterdam. Door een misverstand liep dit net goed af, de troepen misten elkaar doordat er een groep verdwaalde en de vete werd bijgelegd. In november overleed Willem aan de waterpokken. Het Nederlands volk, in ieder geval de zittende bestuurders waren hier niet rouwig om. "De prins is dood, mijn gave groot, geen blijder maar, in tachtig jaar",luidt een rijmpje bij een ruime gift in een kerkzakje.