Niet dat ik zelf bang voor de dood, maar wel voor de ellende die mijn nabestaanden zullen moeten ondergaan, bij het gemis van mijn persoon. Daarom ben ik wat voorzichtiger geworden met mijn uitlatingen.

In dit land is het niet meer normaal dat er vrijheid van meningsuiting is. Ik kan me goed voorstellen hoe mensen ruim een halve eeuw geleden hebben onder de terreur en ik heb begrip voor het feit dat slechts een zeer klein gedeelte hier weerstand tegen bood. Dit doe ik dus eigenlijk ook niet meer.

Ik hoop wel dat tegen die tijd dat we allemaal 5 maal daags moeten bidden er een normale verdoving wordt gegeven als we onze voorhuid moeten laten verwijderen.

De komende periode zal ik aandacht besteden aan de verkiezingen.